mamure-i dünya

bu ülkede bazı şehirlerde bir zamanlar evlerinin kapılarını kitlemeden cuma ya gidip sonra geldiklerinde olduğu gibi bulan insanlar varmış ben bilmiyorum anlatıyorlar bu insanlar thomas more bilmezlermiş fakat aralarında bir husumet çıktığı vakit öyle alacalı bulacalı sosyolojik çıkarımlara başvurmadan bir revaniyle bir kahveyle hallediverirlermiş böylemiş ben bilmiyorum anlatıyorlar sonra ne olmuş ne bitmiş hiç bilinmez bu insanlar çoğalmak yerine azalmış revaniyle kahvenin yerini oto alarmları ve kaskolar almış ben biliyorum ve anlatıcam


değil evlerin kapısını açık bırakmak evlerin kapısına kapı ekler olmuş ,cuma neymiş cuma diye bir şey kalmamış cuma sebep olmaktan çıkmış en sonunda hafızalarda üç kulluvalahu ahat ve asla değişmeyen hadis-i şerifler olarak kazınmış ,öyle böyle değil dokuz yaşındaki çocuk kubbelere bakıp dedesine bakıp sen buraya alışverişe mi gidiyorsun diyecek kadar ali ata bak olmuş ,ben gördüm devam edicem .din denince akla beyaz saçlı adamların açtığı holdingler ve okullar , feshanede ki cola standından alınan bedava altılı bardak seti gelmeye başlamış herşey tuz buz olmuş bizi bizden koruyan hiç bir şey kalmamış

röflelerimiz , ve beş günlük antalya seyahatlerimiz ,arada bir yeni iç çamaşırları şerefine sevişmelerimiz ,zorunlu akraba ziyaretleri , yine zorunlu akraba cenazeleri, hep son hızla bir taksidi ödeyip , diğer arabayı sollayıp nüfüs hanemize bir oğlan çocuğu daha ekleyip , mobilyalaları yenileyip ve sonra tekrar yenileyip ve sonra ne mobilyası evlerimizi yenileyip icabında iki koyunu türk hava yollarına bağışlayıp son hızla yine kadrolaşmanın en mukkades örneği olan mezarlıklarda yer beğenip beğenmekle kalmayıp yerin dalaşını yapıp ,otuz kat altına gömülüceğimiz gerçeğini yine bir kenara bırakıp o iyimser o en inançlı ve sanki cuma ya giderken kapısını açık bırakan insanlar gibi , öldüğümüz de mekanımız cennet olucağından çok emin en güzel mermer taşına imzamızı da çakarız ,çünkü biz hep güzeliz hep güzel .