claude levi -strauss - bricolage mantığı üzerine

hepimizin kimlik oluşturma süreçlerine tanıklık eden başka milyonlarca kimlik var, zaten oluşumun yegane sebebi halihazırdaki diğer bütün örnek-kimlikler.Oluşturma eylemi oldukça kaotik yapay bir süreç, bir çok farklılığı bilinçsizce üstüste koyup tecrübelerle sağlamlaştırdığımız kimliklerimiz , ne yazık ki yine öteki nin darbeleri karşısında oldukça savunmasız. Çünkü süreç ne yazık ki oluşumu sağlamlaştırmadığı gibi daha da yıpratıyor.Üstüste koyduğumuz bütün farklılıklar zaman aşımına uğruyor ve bir müddet sonra ayrıksanamayacak olan gereksiz detaylar halini alıyor.Yabancılaşma sürecinin modern bir hastalık olarak ele alınması da oldukça saçma. Eğer modern bir zaman varsa ve bu zaman modern olarak adlandırılıyorsa şu an yabancılaşma bir hastalıktan çok aslında kişinin duygusal tabiatını her gün yeniden tarayabilmesi için bir gereklilik. Yabancılaşma aslında oluşum sürecimizde , kendimize has olarak seçtiğimiz temel yapı taşlarının aşınmasına ve özelliklerini yitirmelerine tanıklık etmemiz sağlayan ve en sonunda bize bir bütünün parçası olduğumuzu hatırlatan bir olgudan başka hiç bir şey değil . Kısaca ,kendimizi Ötekine en yakın hissettiğimiz anda bilinçsizce farklılıklarımıza sığınmamızın açılımı olarak da düşünülebilir . Bu yüzden temel de yapılan en büyük hata ,yabancılaşmanın farklı olmanın getirdiği bir dezavantaj olarak görülmesidir. Farklılıklarımızla övünmekle güdümlenmemiz ve hepimizin farklı görmek için baktığı noktaların aslında tek bir noktadan farksız oluşu elbette ayırd etmeksizin hepimizi birbirimizin yabancısı haline getiriyor.