hem sonra hiç bir şeyi abartmamak gerekir

zamansızlıktan ve düşünmemekten insanlar bilmeden birbirini sevmek zorundadır

ışığı kapatıp kapatmadığını iki kez kontrol etti,birincisi yüzünü yıkadıktan sonra odaya geçmeden önceydi,diğer ise yatakta uyumaya çalışıp meşe tavandaki yuvarlaklara baktığı sırada,unutmak istedi,ışık kapalı veya açık hiç bir önemi yok bir daha yataktan kalkıp bakamayacak kadar üşengeç,halbuki iki adım,iki adım daha ve sonra yatak tekrar o yuvarlaklara bakabilir,gidip kapadı,sonra tam da istediği gibi buz kesmiş ayaklarını sıcacık yorganın içine soktu,ikisini birbirine sürterek ısıtmaya çalıştı,olmadı,olmuyordu bir ayak bir ayağı ne yazık ki ısıtamıyordu.Bu zamanlarda yanlızlık sinyalleri ilk ayaklarla başlıyordu,biri gerek biri olmalı ve biri içimi ellerimi ayaklarımı beni ısıtmalı
sabah oldu ,bir iki lokma bir şey yiyip çıkmayı düşündü ev birden çok kalabalık geldi,bomboş salonda sanki yüzlerce kişi varmış hissine kapıldı,evet giyinip çıkıcaktı,belki bir gazete alır sahile doğru inerdi,sahil değil hayır sahil de olmazdı,bir sürü insan ve katkat giyinmiş yaşlılar,ruhu sıkılmamalı,ruhunu bugün sıkmadan tenha yerlere taşımalı,o zaman ara sokaklar en uygunuydu,ara sokaklarda belki yürüyüp tekrar eve gelirse ,salondaki kalabalık yavaş yavaş dağılmış olurdu,düşündüklerini gerçekleştirdi,dışarı çıktı paltosunun düğmelerini ilikledi,en üstteki sallanıyordu,terziye uğramak lazımdı,bir düğme dikmek bu kadar zor mudur acaba diye düşündü,sallanan düğmeyi ipliklerden çekere koparıp çantasına attı,ilk önce bir gazete lazımdı,gazete oyalar,bütün o haberler ve insanlar az da olsa bir şeyler diye düşündü,bakkala gitti ,adama parayı uzattığında suratına bakmak istemedi sanki para arıyormuş gibi yapıp sol eliyle uzattı bozuklukları,sonra sessizlik,üç sene sonunda hala susan ve sadece parayla temas kuran iki insan,yavaş yavaş yürüdü sokaklarda,sonunda bir ara sokakta tesadüfen bir bank buldu,yorulduğunda rahatça oturuvermek için eski bir muhtarın sokağa geçtiği kıyak,muhtar ölmüştür dedi içinden,ölmüştür yorulup oturamadan,konfor böyle bir şeydi hep gerekliliği düşünülerek ama hiç gerek kalmadan...Ellerini ceplerinden çıkartıp çevirdi,çevirdi okudu gazeteyi,şimdi oradan kalksa yürüse tekrar oturucak yer arayacaktı en iyisi mi orada öylece çöküp durmaktı,şimdi diye düşündü burada yanımda biri olsaydı,bir şeyler konuşurduk ,sessizce belki dururduk ama biri olmalı mıydı dedi,biri olmayalı sahi ne kadar uzun zaman olmuştu,bankada çalışırken kumaş dükkanı olan bir adam sürekli gelip giderdi,özellikle onun veznesinde işlem yaptırmak için sanki özen gösterirdi,bir gün yan veznedeki işgüzar arkadaşı adamın onda gönlü olduğunu söylemişti,adam sanki hissetmiş gibi bir daha asla o vezneye uğramadı,duymadığı sözler insanın kulağında çınlar mı diye düşünmüştü o gece,veya hayır o bütün hafta,kumaşçı dört kez daha geldi bankaya ve dördünde de üç numaralı veznede acele acele yaptırdı işini ,yüzüne bile bakmadı,aynı bakkala bugün onun yaptığı gibi,parayla temas kuran iki insanmışız diye düşündü o an ,olmayan birileri özlenirmi ki sanki,işmi onunki si ,daha yok ve belki hiç olmayacak,gözleri de artık bilinçsizce kapanmış sanki,eskiden böyle değildi,eskiden hiç bir şey böyle değildi,anlatırlardı teni daha canlıydı,gülümsemesi daha içtendi,ve evet işte gözleri de parlardı,aklına sözler geldi üşümesi geçene kadar içinde tekrar edip durdu
kıymetini bil kıymetini bil kıymetini bil.
tek başına burada oturucak mıydı yoksa kalabalık bir yere gidip meşgul gibi mi gözükmeliydi,sahi haftasonu oldumu hiç meşgul değildi,herkes uyanır ,kahvaltı eder,sonra ziyaretler veya çarşı pazar,bazıları saatlerce televizyon izler,bizimkinin hiç bir alışkanlığı yok o bankta öylece durabilir ,bitsin gitsin diye yaşıyor sanki .bu en üzücüsü mü acaba ,veya risksiz.Belki öylesine de olsa düşünmese belki birilerini bulabilirdi,saçlarını ensesinde toplamasa belki dudağına bir ruj sürse veya bir iki kilo daha zayıflasa yoo hayır saçını boyatsa ve şu üstündeki kıyafetlerden kurtulup daha farklı bir tarz bulsa,bütün bunlarla da zaman geçer diye düşündü,ben tam yazarken o kalktı o banktan,benim düşündüğümün aynısını yaptı ,hava ılıdı sanki paltoyu çıkardı, bir taksi durdu sokakta yaşlı bir adam elinde poşetlerle indi,şapkasını düzeltti ,hayırlı günler diledi ,soluklanmak için onun yanına o banka çöktü,muhtar ölmemişti,ve sanki o an gerekende buydu onun için.