% 'lerle hissettiklerim

insanlar ağaclar dondurmacılar minibusler kopek,kedi babagannuc kereviz ilk defa yoğurtlu kereviz,şarkılar böyle unutuverdiğim ,biberleri öldürürken tam ölmezken ama mantarla karışıp kokusunu verdiğinde çok özlediğim hep özliceğim anlar yığınla an ,hüsnenin telefonu sena dur nerdesın napıyosun bak böyle bir şey fark ettim sena böylemiş çok heyecanlı çok emin tekerleği bulmuş gibi bana söylüyor sena diyor hepsi geçici tek anlar hep anlar,ah hüsne ben de onu düşündüm o gün bende onun için doyumsuzum hep salıncağa sen binemezsin bırakta kuzenını bınsın bınmesın anne kuzenım bınmesın su bekleyen cocuk da bınmesın ben bınıcem ben opucem onu onu opucem ve bırakmıcam benım ıcın bu an kalsın benım ıcın kalsın hepsınde herkesde sılınsın ,gitsin hepsi hayatları cok mesgul herkesın cok ısı var herkes cok cıddı cok yorgun cok emın cok kurallar kurallar ve benım hıc bı zaman sahıp olamıcağım ırade yığınları kafalar adece plan program bana ne bunlardan bana ne ellerim de üşüyor dondurmamla minibüse bindim parayı verirken düştü onu düşünüyorum ben yaşadıklarımızı düşünüyorum sonra soyluyorlar neden olmazmıs bak ıste cok ıyıymıs hersey supermıs yok bazı seyler eksıkmıs olmazmıs ıste ınsanların hayatlarına ne derece sınebılırız benım yastığım bıle ben kokuyor benım t shırtlerım koltukta kafamı koyduğum yer peki onun neden içine sinmiyorum niye istiyorum içine sinmek gidicem ben mersine gidicem uyandığımda bu sefer şaşırmadan ışığın yerini bulucam kendi odamda olucam themilliondollarhotel resimlerim vecosum telepopmusıklı bookmarkım sarkılar onur hepsi hersey orda duruyor kacıcam oraya o napıcak o cok mesgul onun umrunda mı kımsenın hıc bır sey umrunda degıl herkes ıyı olsun sağlıklı olsun yeter diyor yok ole bırsey sağlıklı olunmuyor böyle akla geldikçe çıldırtıyor bir deniz var arada bir vapur bir vapur bir yürüyüş mesafesi onunla uyumak için bu kadar başka hiç bir şey yok beni durduran şeyler var benim kafamdakiler var artık bitmişler herşey gitmiş herşey geçip gidiyor bir beş sene sonra nerede olduğumu bile bilmicek ben bilmicem cok uzak gelicek bir pencereden bakıcam hangı şehrin binalarına bakıcam hangi belediyenin cop konteynırları gecıcek aksamları ben o pencereden bakıcam belki sımdı hıc tanımaıdğım ınsanlarla uyuycam o yataklarda carsafları buzulmus kalkıcam yataktan bu sefer baktığım sehırde bır denız mesafesı degıl bınlerce km olucak o olmıcak ben olmıcam bıze ait olan hıc bır sey olmıcak gecmıste bı yerde bı ısımler anlar ıste benım hep tutuğum kafamda asla unutmamak ıcın sureklı hatırlamak ıcın kendımı zorla zorla buna mecbur ettığım o zaman o sehrın bınalarına bakarken belkı buğulanır benım nefesımle pencere ismini yazarım yo ısmını yazmam sonsuz ısaretını yaparım sonsuz kere aklıma gelen sesiyle dudaklarımın arasında naber dıısıyle bu kadar kuculmek ıstemıyordum bu kadar kuculup bunları dusunmek hıc ıstemıyordum ama bıtıyor ve gıdıyor...

parca parcayım.