hayal kırıklığı,hiç durulmayan garip bir ruh çalkantısı ...

çok değil bundan kısa bir zaman önce
bir kız varmış
sabahları gördüğü aynacı dükkanlarından üstünü başını kontrol edermiş ,hızlı hızlı yürür arkasında birileri yürüsün hiç istemezmiş,soru sorulduğunda gülümseyip bir de buyrun dermiş

yürürken çok düşünür oturduğunda da genel de bir şeyler tıkını verirmiş,tıkınmadığı zamanlarda ,sessiz sessiz insanları izlermiş,cebinde parası kalmadığında da genelde hep yokuş aşağı inilicek sokakları tercih edip martılardan yön tayin edip yürüyerek ulaşım masrafından kısıverirmiş,en sevdiği yemek etli taze fasulyeyle pilavmış,üstüne de hep kemal paşa tatlısı yermiş

derken bir gün gelivermiş bu kız sabahları aynacı dükkanlarından üstünü kontrol etmemeye başlar olmuş,yürürken yavaşlamış insanlar onu sollar olmuş,sorular peş peşe geldiğinde o kafasını bir sağa bir sola sallar olmuş

düşünmez olmuş,yemez içmez olmuş,gökyüzüne bakmaz olmuş ,yol masrafından kısıp yokuş aşağı inmek yerine taksilere biner olmuş
mesafeler azalmış azalmış kız evine erken gelir olmuş

peki,neden böyle olmuş? son kez aynacı dükkanında kendi yüzüne baktığında ne görmüş te bir den herşey tersine dönmüş?

*hayatı doldurmak için gösterdiği çabaların bazı durumlarda daha büyük bir boşluk yarattığını görmüş