.

sana yazmak ıstedım , cok guzel sarkı dınlyıorum bı kadın bunları hep yatağında yazmıs , ben de yatağımdan cıkmasam cok guzel olmazmıydı ? hem yatağım artık pencerenın onunde hafıf usuyorum ama cok guzel esıyor su an tek basımayım , bu odada hep ole ama , su an tek basıma olmaktan cok mutluyum . cunku o kalabalıkta yurumekten kurtuldum , o kalabalıktabe olmadığım gıbı davranmaktan , ne kadar minumuma ındırsem de ne kadar kendım olmaya calıssam da olmaya cabalayıslarım bıle sonunda baskası olmam la sonuclanıyor , neden bu kadar zor ? ve neden bu kadar basit ? bır seylerı gormemıze rağmen neden hala bizim ıcın en kotulerı bıle bıle yasıyoruz ? belki de sadece acı daha cok cok oldukca azalıyor .. kelimelerimi ozluyorum ..eskiden cok daha rahat yazabılırdım futursuzca boyle hıc durmadan bı suru cumle kurabılırdım , ama su an ıcımde tıkandım , bugun taksımden besıktasa ındıkten sonra parkta sallandım , sallanırken bu sefer herseyı bıraktım cantamı kuma atıverdım ve ağlayarak sallandım , benı bıraksalar o parkta ve butun guzel anılarımı sallanarak hatırlasam , kucuklukten kalan seylerı , annemın bana ıcını boyamam ıcın cızdığı kucuk hayvanları , ve dığer butun kucuk huzur dolu anlarımı , mersındeki kuvetımızı bıle ozluyorum , cunku orda kafamı suya sokup cıkartıp nefes nefese kalıp ağlayabılıyordum , ve hala kurucak hayaller vardı , baska bı sehrın hayali mesela , ama su an hayallerım pek bir kısıtlı , hayallerim en azından kısıtlı olmasaydı , bazen yururken kendımı arabaların onune atasım gelıyor , bırden olsun ıstıyorum bırden
kendımı one fırlatmak bıtırmek ıstıyorum , o an bana neler engel oluyor bılmyıorum cunku hesaplasan gun boyunca cok fazla yanlız kalıyorum ve kendımı kandıramıyorum , ah kandıramadığım tek kısı zaten kendim . en korktuğum seyı yasıyorum , senelerce olucem sanırım ben seneler surucek olusum ve alısıcam butun bu karmasıklığa , s gidicek e gidicek n gidicek a da gidicek ve ben sadece olesıne yurumeye devam edıcem , belki bi daha sallanmam bir daha ayağımı o yapraklara deyırmeye de calısmam , belki bır daha ki sefere kendımı atarım arabaların onune , o zaman belki senin haberın bıle olmaz , uzun bır sure bana ne olduğunu bılmeden burda yıne ınsanlarla konusursun gunesın tadını cıkartırsın , bir gün belki anlarsın . benden daha fazla ses cıkmayınca belki merakını bısekılde gıderırsın . ve lutfen o zaman boyle bır sey olmasa bile ben bır gun gercekten kaybolsam ama olmesem bıle bız bır kez daha konusamasak bıle benım yerıme sallan o salıncakta , cunku emin ol ben sallanamıcam , daha fazla katlanamıyorum hayata ınsanların ıcındekı o dırek baktığımda hıssettığım mutsuzluklarına , olmem belki ama harflerım eksılır ve sena kaybolur yerıne o sokakta hızlı hızlı yuruyen fıgurlerden bırı olurum , ama sen kaybetme sakın beni . benim yerıme o park olmasada baska bır parkta sallan olesıne dusun saatlerce ve belki ağlarsın dımı ?

sımdı den bi harfı eksık
sen.