ilkokuldayken okulun ilk açılıcağı gün için heyecan yapardım bin kez dönerdim uyuyamazdım
sonra meteyle geçirdiğim ilk günlerde her akşam uykum kacardı salak salak dusunurdum
salak salak hala dusunduğumu fark ettım
hatta buyuttuğumu bile
insanları geriyorum .
ve uzaklaşıyorlar
dün üzüldük mü üzülmedik
sadece
oyle de olmayabilirdi
sonra bilinçaltında kalanlarla
garip bir rüya
pencereme paraşütüyle iniş yapan çıplak bı cocuk
herkes cıplak olsa ?
hava güzelken
daha freudyen açıklamalar yapıp bilinçaltımda kalmıs
başka şeylere projekte ettiğim o korkunc fikirler
o cok duygusal dusunceler acığa cıkıyor
sena neden bu kadar ciddiye alıyor sun ?
why not ...
Pazar, Nisan 10, 2005
nature or nurture
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder