Cumartesi, Aralık 11, 2004

le prix du desir

bu film için brazilya dizisi gibi demiş birileri ...
ne salak
bu film çok üzücü .
bugün çok üzücü .

-bir günüm mutlu geçse dünya ya ekseninden çıkıcak demek ...ya da herhangi bir başka felaket ....


ben öyle düşünmüyorum .
yarı uyku gibi
yarı farkındalık var .


babamdan kaynaklanıyor .
bütün bu tiksinti , ve daha sonra duşta geçirelen temizlenmek için yapılan her türlü cambazlık ...
hepsi babamdan kaynaklanıyor .
güvensizlik
yüzüstü bırakma /bırakılmamak için
son kez en tüketici olanı bile en gözle görülen ve o en çok gözlerde büyütüleni başkasına sunduktan sonra bile ...
koca bir boşluk
içinde ben .
kusar gibi ağlıyorum
kusar gibi ağlamak için çabalıyorum
ağlarken sırf kusar gibi olması için .
kusmak için
veya kusarsam iyi hissedeceğim için

susuyorum bazen bu benim için en iyisi en uygunu diyorum
öyle izliyorum araba camından alakasız tabelaları okur gibi
o konuşuyor ben ...

korkuyorum .
çok fazla
çok fazla .

çünkü gidip geliyor
farkında olduğum anlar .
farkında olmadığım anlar .
farkında olduğum halde bile bile ...

-kırk yaşındayım ve hala anneme muhtacım sen de öyle olmayasın ?

Hiç yorum yok:

 
Clicky Web Analytics